Supervisie

Tijdens supervisie heb ik enorm veel over mijzelf geleerd. In het begin wist in niet wat ik kon verwachten en ik ben er dan ook zonder verwachtingen ingestapt. Na de eerste les moest ik al veel op mijzelf reflecteren over een casus binnen mijn stage. In het begin wist ik nog niet zo goed hoe ik dat moest doen en wat ik nu allemaal kon verwachten, meestal keek ik niet direct naar mijzelf maar na een aantal weken van reflecteren en het inbrengen van een casus kwam ik er al snel achter dat het erg belangrijk is om ook naar jezelf te kijken. Dat heeft wel mijn ogen geopend. Ik merkte toch bij veel casussen dat ik zelf ook anders had kunnen handelen i.p.v. eerste naar andere aspecten te kijken.

In een aantal situaties merkte ik op mijn stage dat ik het lastig vond om op de juiste manier te handelen en te reageren. Door er tijdens supervisie op te reflecteren kwam ik tot andere inzichten en wist ik hoe ik er in het vervolg op moest handelen. Tijdens de lessen heb ik ook veel situaties gehoord waar andere studenten mee zaten, in een aantal kon ik mij vinden en in een aantal ook niet. Toch moet je op een bepaalde manier handelen en luisteren, je wil de ander helpen net zoals zij jou helpen. Ook heb ik geleerd wat voor vragen ik kan stellen aan andere om de situatie te verhelderen. Het hielp soms ook om elkaars visie erop te horen, vaak hoor je dan dingen waar je zelf nog niet over na had gedacht.

De reflectie verslagen vond ik in het begin erg lastig om te maken. Ik vond het soms lastig om mijn gevoel precies op papier te zetten en dit ook op de juiste manier te reflecteren. Voornamelijk de diepgang van het reflecteren vond ik lastig. Bijvoorbeeld op de vragen, waarom heb je zo gereageerd en gehandeld, wat doet dit precies met je en welke gevoelens kwamen in je op en hoe ga je dit in het vervolg anders doen. Deze vragen vond ik voornamelijk in het begin lastig omdat ik toen nog wat minder de situatie op mijzelf betrok.

Ik kan wel zeggen dat ik het erg prettig vond dat ik supervisie heb gehad omdat het mijn ogen heeft geopend, het heeft mij inzichten gegeven over mijzelf, mijn medestudenten, casussen en de manier van reflecteren. Voor intervisie hoop ik dat ik medestudenten heb die er hetzelfde over denken en elkaar zo verder kunnen helpen.